Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

تمومش کن

دوشنبه, ۱۲ مهر ۱۳۹۵، ۰۳:۳۲ ب.ظ


من یه اشتباهی کردم. مثل همه اشتباه‌هایی که همیشه کردم و همه می‌کنن. ولی آدم اگه مراقب نباشه، بخاطر اون اشتباه یه عالم اشتباه‌های دیگه هم مرتکب می‌شه که تهش می‌بینی اومدی قضیه رو بهتر کنی، بدتر شد! پس با یه " ارزش نداره" تمومش کن و درس بگیر و ادامه بده. محکم و قوی‌تر، یحتمل. آدم نباید بشکنه. ینی در واقع آدم نمی‌شکنه، بلکه از حالتی به حالت دیگه تغییر می‌کنه. :دی تو کَتم نمی‌ره آسیب دیدن و شکستن. چون هر باری که فک کردم آسیب دیدم و شکستم، قوی‌تر ادامه دادم. لذا باید اون هیولایی که زور می‌زنه آدمو به خودش بدبین کنه رو، تو نطفه خفه کرد. وگرنه کلاً بهت غلبه می‌کنه. بعد تازه می‌فهمی بد بودن ینی چی، جایی که دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونی خودتو نقد کنی و تیریپ " همینی که هست" ورمی‌داری و دیگه حالیتم نمی‌شه چقد پلید شدی. حتی وقتی همه رو متواری می‌کنی. ولی وقتی هنوز خیلیا کنارتن و دوستت دارن، همین تویی که اشتباه‌های خودتو داری و کم و کاستی‌های خودت و هنوز جای پیشرفت داری، ینی به اون سختی‌ای که خیال می‌کنی نیست! 


فقط.. دیدین یه جاهایی آدم از خودش انتظار نداره؟ 


منم از خودم انتظار نداشتم. چون دقیقاً می‌دونم ارزش و لیاقتم خیلی بیشتر ازین حرفاست. 


می‌خوام بگم زندگی هنوز ادامه داره. بیخودی نفس کشیدنو برا خودم سخت نکنم. 


ممنونم. :)


۹۵/۰۷/۱۲ موافقین ۲ مخالفین ۰
Lullaby