Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

Until The Last Moment

رنج شیرین

پنجشنبه, ۳۱ فروردين ۱۳۹۶، ۱۰:۱۹ ب.ظ


جالبه؛ خیلی اعتقاد دارم به این حرفِ بابام که کائنات هرچی بخوای رو به سمتت می‌کشونه. چندروزی بود که داشتم فکر می‌کردم زندگی یه رنجِ اجباریه. خودِ جبر، رنج‌آوره. دیگه چه برسه به رنج اجباری. داشتم فکر می‌کردم هدف از زندگی رنجه. آدم به دنیا اومده که رنج بکشه و بمیره. نه این‌که مرگ رهایی و آرامش باشه، فقط یکم پوچ‌گرا داشتم می‌شدم. این‌که زندگی رنج‌کشیدنه و به امید شادی، ادامه دادنه. حالا اگه به هردلیل منطقی و غیرمنطقی‌ای نخوای ادامه بدی، رنجتو ابدی می‌کنی. شاید هم کار درست این باشه ها، مثلاً بگی واقع‌بینی همینه؛ با عمق رنجت روبه‌رو بشی. این فکرها چندروز تو سرم پرسه می‌زدن و برای آدم شاد و پُرانرژی‌ای مثل من افکار چالش‌برانگیزی‌ان واقعاً. 


اما درست چارشنبه- ینی همین دیروز، سر کلاس نظریه‌های شخصیت استاد داشت نظریه آلپورت رو توضیح می‌داد. و خدایا، من گرفتم جوابمو. آلپورت با این‌که به شدت آدم پُرنظریه‌ای بوده... نه لفظ درستی نیست این. آم، منظورم اینه که آدم خوش‌فکری بوده! آره، با این‌که به شدت خوش‌فکر بوده و نظریه گسترده و عمیقی داشته، شاید فقط واسه روانشناس‌ها و دانشجوهای روانشناسی شناخته شده باشه. ولی مثلاً فروید رو همه می‌شناسن. در حالی که آلپورت خیلی خیلی بنیادی حرف می‌زنه، به قدری که وقتی استادمون گفت تو کتابتون به همه ابعادش پرداخته نشده، گفتم حتماً خودمم برم دنبالش. جزو اون چیزایی باشه که " خودم" می‌رم دنبالش. 


حالا اینا مقدمه بودن. جواب آلپورت برام خیلی شیرین اومد؛ اون اعتقاد داشته که هدف زندگی خوشبختی و شادی نیست. هدف زندگی دقیقاً رنجه، چون رنج انسان رو رشد می‌ده. انسانی که دنبال رشده، رنجشو وسعت می‌ده. یه جورایی در تکمیل احساس حقارتِ نظریه آدلر می‌گه اینو و نگاهش معطوف به آینده‌س. این ینی جبرگراییِ فروید رو هم نداره که آدم قربانی گذشته‌ش باشه. پس این‌که زندگی یه رنجه، آره. رنجه. ولی نه اجباری. کاملاً هم انتخابیه. می‌تونی انتخاب کنی کدوم رنج رو و طبیعتاً عواقبی داره هرکدوم. 


دارم فکر می‌کنم اگه زندگی رنجه، ینی آدم اومده که رنج بکشه. رنج بکشه اما نه که بمیره. رشد. تغییر. حتی اگه اون دنیایی هم نباشه، به نظرم ارزشش رو داره. 

۹۶/۰۱/۳۱ موافقین ۳ مخالفین ۰
Lullaby

نظرات  (۵)

چ جالب!
کنجکاو شدم راجع به نظریه های آلپورت :) 
پاسخ:
منم. :دی
خیلی وقته هرجا می شنوم ادم باید دنبال خوشحالی باشه حرص میخورم و سکوت میکنم
شاید باورت نشه ولی من واقعا ب نظریه ی الپورت رسیده بودم
پاسخ:

منم حرصم گرفته بود؛ چون از یه جایی به بعد این‌جور فکرا خیلی ساده‌لوحانه و سطحی می‌شن. 
چرا، باورم می‌شه. آدم خودش خیلی خط فکری داره، کافیه ببینه کس دیگه تونسته بیانش کنه.
احساس می کنم کاملا درسته
ب نظرم کسایی ک بیشتر می فهمن بیشتر رنج می کشن ینی رنج با میزان فهم اون شخص رابطه داره
پاسخ:

آره اینم هست. رنج بکشی ولی خوب بکشی. 
قالنا شیخنا:

سید الفائزی

امده ایم که شاد هم باشیم

پس خیلی به خود سخت نگرید!


راستی مادر خبری از ما نمی گیرید چرا نمی گید این بچه چی شد مرده است زنده است شد نشد :((((

شوخی بود به دل نگیرید غفلت از طرفا ما هم هست :((((
پاسخ:

اگه این دیدو آدم داشته باشه که اومدیم شاد باشیم، خیلی فوق‌العاده‌ست. تقریباً خودمم این فلسفه رو داشتم خیلی راهگشا بود. :دی

آره می‌بینی چقد بدم؟ :/ میام میام. قصور از منه. شما کنکور داری طبیعیه ولی من میام سراغت. :-"
چیزه اخه 

امده ایم شاد "هم" باشیم
پاسخ:
باشیم. :-"

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی