Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

Until The Last Moment

می‌نویسم، پس هستم!

Until The Last Moment

پاییز فصل آخرِ "ما" است

چهارشنبه, ۲۸ تیر ۱۳۹۶، ۱۰:۵۹ ب.ظ

حرصم می‌گیره. خیلی حرصم می‌گیره از نویسنده‌هامون. حتی از طرفداری‌کردنامون. پاییز فصل آخر سال است رو به چاپ نمدونم چندم می‌رسونیم و تصور می‌کنیم اوووف این دیگه انقلاب ادبی ایرانه. در حالی که به خدا نویسنده کار سختی نکرده. سه تیپ از رایج‌ترین تیپ‌های شخصیتی بین زنان رو انتخاب کرده با رایج‌ترین دغدغه‌های جامعه نوشته. هرکسی یکم توی آرکتایپ‌ها تحقیق کنه و روانشناسی بخونه، با یه نثر روون و فراگیر می‌تونه این داستانو بنویسه. نه ساختار قابل توجهی داره نه حتی روایت محکمی. چیزی نبود که آدم فکر کنه اینو یه نویسنده نوشته. هرکسی می‌تونه بنویسه. 


شاید من خیلی تند می‌رم. شاید به قول خواهرکوچیکم خیلی غرب‌زده شدم. اما اسمشو بذارین غرب‌زده، از ضعف داستان‌های ایرانی فاصله نمی‌گیره. درباره خیلی از آثارمون این‌قد حمله می‌کنم و برچسب می‌خورم. ولی یک دلیل قانع‌کننده بم نمی‌دن برای دفاع ازینا. مگه من بدم می‌آد داستان خوب داشته باشیم؟ خدا می‌دونه چقد به خودم گفتم دیگه داستان ایرانی نمی‌خرم و بازم، یهو یه اسم قشنگ، یه جلد قشنگ، یه نویسنده آشنا، یه پشت جلد معقول دیدم و خریدم و تهش پوف. نخیر. ما هنوز همون آدمای خاله‌زنکیم. با پیشرفت علم و تکنولوژی هم خاله‌زنکی‌مونو گسترش دادیم. 

۹۶/۰۴/۲۸ موافقین ۴ مخالفین ۰
Lullaby